اعتکاف

خوشا آنانکه الله یارشان بی

بحمد و قل هو الله کارشان بی

خوشا آنانکه دایم در نمازند

بهشت جاودان بازارشان بی

سروش آسما نی ، مؤمن موردعنایت حق را ، ناخود آگاه فرا میخواند ؛ که ای بندهِ من :

اینک ضیافتی برپاکرده ، وتعدادی اندک ازمشتاقان شایسته را دعوت نموده ، تازمانی را درخلوتگاه کبریائی ، بدرد دل بندگانم گوش فرادهم ؛ وشما نیز دراین محفل انس ، می تونید شرکت کنید ؛ وازاین خان رحمت برخوردارشوید ؛ اماباید علائق روزمره زندگی را مدتی رها کرده وهرچه غیر خداوند است ، کناربگزارید ؛ وبه قول ابوسعید :

در درگه ما دوستی یک دله کن

هر چیز که غیرماست آنرا یله کن

یک صبح به اخلاص بیا بر در ما

گر کار تو بر نیامد آنگه گله کن

امّا ای عزیز ، باید توجه داشت که اعتکاف همچون احرام ؛ لوازمی دارد که برای تکامل بندگان ضروری است ؛ بدان : زمان اعتکاف نشان روشنی است برای اینکه مؤمن توجه داشته باشد ؛ هیچ قدرتی غیر ازخدا درنظام آفرینش وجودندارد ؛ وهیچ کس غیرازاو برای انسان نقشی ایفاء نمی کنند ؛ به تعبیر فلاسفه الهی لامؤثرفی الوجودالّاالله ؛ مبدا خداونداست مقصدغیرازاونیست ؛ پس بکوش در بین معتکفان باش ، اما تنها باخداباش ، که آنان نیز باخدا هستند ؛ ودیگرهیچ ؛ واین وظیفه مؤمن معتکف است ، درتمام زمان اعتکاف باید بدین حال بود ، و اعتکاف یعنی حضوردرمحضر حق ، که خودش برترین عبادت ، وبالاترین مرتبه عبودیّت است ؛ لذا شایسته است انسان ، همه علایق را از خود دورکرده ، وحتی اگربتواند خودرا نیز رهاکند وفقد حق را به بیند ،که این حالت همان فناء فی الله است ؛ ودرکِ آن حقیقت برای مبتدیان مشکل است ؛ امّا قابل دست یابی است ؛ به قول مرحوم سید مرتضی جزائری :

رهاکن خانه صاحب خانه ای باش

رهاکن جسم وبادل همنشین باش

درایام اعتکاف بکوش همراه اعمال وعبادات تفکرکنید ورابطه خویش را باپروردگارعالم محکم ومستحکم ترکنید ؛ وفراتر از اذکار واورادِ ماثوره وتلاوت قرآن مجید ؛ گاه بازبان دل با خدا صحبت کن وگاه بازبان عامیانه همچون کودکی که خودرا برای پدرومادر ش لوس می کند سخن بگو وبه تعبیرمولانا

هیچ آدابی وترتیپی مجو

هرچه میخواهد دل تنگت بگو

آن چنانکه احساس کنید هیچ کس ازخداوند به شما نزدیکترنیست ؛ واین حقیقت بصراحت درقرآن مجید آمده است ؛

وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْانسَانَ وَ نَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نحَْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ(سوره ق آیه16 )

وما انسان را خلق كرده ايم و از وساوس و انديشه هاى نفس او كاملا آگاهيم كه ما از رگ گردن او به او نزديكتريم.

ماکه می دانیم خد اوندی که ماراآفریده ؛ وازتمام افکارواندیشه های ماآگاه می باشد ؛ چرا بین خود وخدای خود بازبان دل سخن نگوئیم ؛ وتعارف وتکلف به کاربندیم ؛

اعتکاف ، بریدن ازمظاهردنیا ، وپیوستن به حق تعالی است ؛

اعتکاف ،خالی کردن قلب ازمشغولیات دنیوی وپرکردن از محبت خداوند است

اعتکاف ، زدودن زنگار آلودگیها و پلیدیها ازقلب ، وآراستن به ذکر الله است

اعتکاف ، ایجاد ارتباط با مبدا هستی ، وعهدوپیمان بستن با خداوند است ؛ که تاآخرعمر برسرپیمان بمانیم و با او همدم وهمراه باشیم .